Storythai

ไม่ได้เข้ามาอัพนานมาก ๆ
ตอนนี้ก็ฝึกงานเสร็จแล้ว
กำลังจะเริ่มทำสัมมนา
แต่ว่าต้องอ่าน ๆๆๆ journal
มันเป็นอะไรที่เซ็งมาก ๆ เลยอ่ะ
อิ๊งก็โง่ แล้วก็ยังต้องหาเวลาไปพบจารย์อีก
แต่ก็จะพยายาม

สู้ ๆ ใกล้จบแล้ว

ตอนนี้อารมณ์แบบว่าใครก็อย่ามายุ่งด้วย
มันเซ็งอ่ะ
บางคนอาจจะคิดว่า เราเครียดไม่เป็น
ไม่ว่าจะงานเยอะ คะแนนสอบไม่ดี
เราไม่เคยเครียดให้เพื่อน ๆ เห็น
ตอนนี้จะเรียกว่าเครียดก็คงไม่ใช่
พูดไม่ถูกจริง ๆ
บางอารมณ์มันอยากร้องไห้
บางอารมณ์มันก็คิดมาก
บางอารมณ์มันน้อยใจ
มันบอกได้แค่ว่า "เซ็ง" อย่างไม่มีเหตุผล เท่านั้นเอง

เทอมนี้ดูเหมือนว่าจะเรียนน้อย
แต่ว่าเราต้องเก็บวิชาเก่าตัวนึง
วิชาเลือกอีก
แล้วก็วิชาที่ต้องลงเทอมนี้
แถมยังกระแดะไปสมัครเรียนภาษาอังกฤษอีก
ยังไม่พอ ตอนนี้เริ่มเรียนโยคะ
วางแผนไว้ว่าเปิดเทอมก็จะเรียนต่ออีก
แรดจริง ๆๆๆๆ
เดี๋ยวก็ขี้เกียจอ่านหนังสืออีก
เพราะมันอยากพัก อยากนอนเฉย ๆ
มันต้องขี้เกียจแน่ ๆ เลย

บางทีเรารู้สึกว่า นิสัยเราบางอย่างเพื่อน ๆ คงไม่ชอบ
แต่ไม่พูด
บางครั้งสิ่งที่เราพูดไปอ่ะ บางทีก็ไม่ได้คิดนะ
เราเป็นคนที่อยากพูดไรก็พูด
ไม่รู้สิ มันแก้ไม่หายอ่ะ
เรารู้สึกว่าเป็นเพื่อนกันก็ต้องพูดกันไปเลยดิ
มาอ้อม ๆ แล้วจะรู้เรื่องมั้ย
แต่บางคนคงตกใจ คิดว่าเราพูดแรง
เราว่าไม่นะ ก็แค่พูดตรง ๆ เท่านั้นเอง
ช่างมันเหอะ

มีเพื่อนถามว่า "มีแฟนยัง"
ก็ตอบว่า "ไม่มี"
ทำไมมันต้องไม่เชื่อด้วยอ่ะ
ไม่มีเหตุผลไรที่ต้องโกหกนี่หว่า
ก็คนไม่มีก็บอกว่าไม่มี

storythai เปลี่ยนแปลงไป
เอ๋อ ๆ เลย
ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
แต่ต่อไปอาจจะชอบก็ได้นะ

==============================================

หลายเรื่องที่อยากระบายออกมา
แต่บางครั้งมันก็ต้องคิดว่า สมควรมั้ย เรื่องส่วนตัวรึป่าว
บางครั้งอยากทำอะไรมากมาย
แต่เรามีข้อจำกัดจองตัวเองเยอะ
บางทีเหตุการณ์ในอดีตที่ไม่ใช่เรื่องของเรา
มันก็ส่งผลกับเรา
มันบรรยายไม่ถูกว่าทำไมต้องเรา
ทำไมเราต้องโดนไปด้วย

==============================================

อาจจะไม่มาอัพไดอีกแล้วนะ
ลองดู ๆ แล้ว มันไม่ชอบอ่ะ
มันไม่เหมือนกับครั้งแรกที่ทำ
คิดไม่ตกอ่ะ
ว่าจะทำต่อหรือไม่ทำดี
เฮ่อ !!!